|
|
 |
Wersje F-16 posiadają numerowanie Bloku w celu oznaczenia istotnych zmian. Dotyczy to zarówno jedno jak i dwuosobowych wersji. Ulepszenie pierwotnie stworzonego samolotu wiąże się z wieloma różnymi zmianami – od oprogramowania poprzez sprzęt komputerowy po silniki i systemu uzbrojenia. Większość wyprodukowanych F-16 to wersje blokowe – czyli wersje przeznaczone do masowej produkcji, ale powstało także wiele wersji zawierających istotne zmiany w związku z programami modyfikacji. Powstało kilka wersji przeznaczonych do testowania nowych technologii. Konstrukcja F-16 zainspirowała także konstruktorów do stworzenia pochodnych, np. japoński Mitsubishi F-2.
Główne warianty produkcyjne
F-16 A/B
Pierwsza wersja produkcyjna - Block 1. Łatwo rozpoznawalna z uwagi na małe stabilizatory poziome.
F-16A (jednomiejscowy) oraz F-16B (dwumiejscowy) były początkowo wyposażone w radar Westinghouse AN/APG-66, silnik Pratt & Whitney F100-PW-200 o ciągu 64,9 kN (14,670lbs) bez dopalania i 106kN(23,830lbs) z dopalaniem. Warianty A i B zawierają Bloki 1, 5, 10, 15 i 20. USAF zakupiło 674 F-16A i 121 F-16B, dostawa została zakończona w marcu 1985. Koszt produkcji F-16A/B wynosił w 1992 roku 14,6 miliona dolarów. Wczesne wersje (Block 1/5/10) posiadały relatywnie niewielkie różnice. Większość z nich zostało zaktualizowanych do wersji Block 10 na początku lat 80.
Block 15 wniósł pierwszą poważna zmianę w konstrukcji F-16. Posiadał większe poziome stabilizatory, dwa dodatkowe pylony uzbrojenia, nowy radar AN/APG-66(V)2, zwiększoną nośność pylonów pod skrzydłami, nowe radio. Poziome stabilizatory zostały zwiększone o 30%, m. in. z powodu dodatkowej masy nowych pylonów. Wersja Block 15 została wyprodukowana w największej liczbie - 983 sztuk.
Wersja Block 20 zapowiadała nieco możliwości F-16C/D. Ulepszony radar AN/APG-66(V)3, zdolność przenoszenia rakiet AGM-45 Shrike, AGM-84 Harpoon i AGM-88 HARM, a także implementacja systemu LANTIRN. Block 20 posiadał komputer o znacznie większych możliwościach niż wcześniejsze wersje. Taiwan otrzymał 150 F-16A/B w wersji Block 20.
|
|
|
|
Kokpit F-16A Block 1
|
Kokpit F-16A Block 10
|
Kokpit F-16A Block 15
|
Kokpit F-16B Block 15
|
F-16C/D
F-16C (jednomiejscowy) oraz F-16D (dwumiejscowy) zostały wdrożone do służby w roku 1984. Block 25 był pierwszym blokiem wersji C/D. Za sprawą rakiet AIM-7 Sporrow i AIM-120 AMRAAM wprowadzono możliwość operowania i walki w dowolnych warunkach atmosferycznych z celami za zasięgiem widzenia. Block 25 zawierał znaczne ulepszenia w awionice radaru oraz radar AN/APG-68. Początkowo wersja ta posiadała silnik Pratt & Whitney F100-PW-200, a później Pratt & Whitney F100-PW-220E. W sumie wyprodukowano 209 sztuk wersji Block 25. W 1998 roku koszt F-16C/D wynosił 18,8 miliona dolarów.
Block 30/32 był pierwszą wersją F-16 w której zastosowano alternatywny silnik General Electric F110-GE-100. Od tego momentu, wersje kończące się na „0” (przykładowo Block 30, Block 40 itd…), posiadały silniki General Electric, a kończące się na „2” (np. Block 32, 42… itd.) posiadały silnik Pratt & Whitney. Pierwszy Block 30 wszedł do służby w 1987 roku. Od wersji Block 30D, samolot był posiadał był wyposażony w większy wlot powietrza. W sumie dla 6 różnych krajów wyprodukowano 733 F-16 Block 30/32.
Block 40/42 wszedł do służby w 1988 roku. Nieoficjalnie nazywany „Night Falcon” - jako że jest to wzbogacona wersja F-16 z systemem LANTIRN i posiada znakomite warunki do prowadzenia walki w nocy. Ponadto Block 40/42 posiada ulepszony radar, odbiornik GPS, a od 2002 roku zwiększona jest ilość możliwego do przenoszenia uzbrojenia, w tym JDAM, AGM-153 Joint Standoff Weapn, Wind Corrected Munitions Dispenser oraz EGBU-27 Paveway. W sumie wyprodukowano 615 Block 40/42 dla 5 krajów.
Block 50/52 został wprowadzony pod koniec 1991 roku. Samolot jest wyposażony w ulepszony system GPS, oraz możliwość przenoszenia większej ilości rakiet AGM-88 HARM, JDAM, JSOW i WCMD. Block 50 jest napędzany silnikiem F110-GE-129 a Block 52 F100-PW-229. Block 50/52 Plus znany także jako „Advanced Block 50/52”, został zaprezentowany w 2003 roku. Jego główną różnicą jest możliwość zamontowania „opływowych” zbiorników paliwa (CFT), nowy radar APG-68(V)9, pokładowy system generowania tlenu oraz implementacja systemu JHMCS.
|
|
|
|
Kokpit F-16C Block 25
|
Kokpit F-16C Block 30
|
Kokpit F-16C Block 40
|
Kokpit F-16CD/EF Block 50/52/60
|
F-16E/F
Najnowsza wersja F-16 - Block 60 należąca do Sił Powietrznych Zjednoczonych Emiratów Arabskich.
F-16E (jednomiejscowy) i F-16F (dwumiejscowy). Oznaczenie E/F należy do specjalnej wersji F-16 przeznaczonej do Zjednoczonych Emiratów Arabskich i nieoficjalnie nosi nazwę „Desert Falcon” („Pustynny Sokół)”. Block 60 jest oparty na F-16C/D Block 50/52, a zawiera lepszy radar, „opływowe” zbiorniki i ulepszony kokpit. Główną zmianą jest radar Northorp Grumman AN/APG-80 z możliwością jednoczesnego śledzenia oraz niszczenia celów naziemnych i powietrznych. Silnik Block 60 to General Electric F110-GE132 o ciągu 144kN (32500lbs). Block 60 daje możliwość przenoszenia tego samego uzbrojenia co Block 50/52 a także rakietę AIM-132 Advanced Short Range Air-to-Air Missile (ASRAAM) oraz AGM-84E Standoff Land Attact Missile (SLAM). Zbironik CFT zapewnia dodatkowe 2045 litrów paliwa. Zjednoczone Emiraty Arabskie zapłaciły za cały koszt rozwoju omawianej wersji w zamian za to, jeśli wersja Block 60 będzie sprzedana innemu krajowi otrzymają honorarium. Pierwszy raz zdarzyło się aby Stany Zjednoczone sprzedały innemu krajowi lepszy samolot niż sami posiadają. Produkcja jednego F-16E/F to koszt 26,9 miliona dolarów (2005). |
 |
F-16 jest wyposażony w działko M61 Vulcan 20mm zamontowane u korzenia
lewego skrzydła. Wczesne modele mogą przenosić do 6 rakiet AIM-9
Sidewinder (powietrze-powietrze, krótki zasięg, naprowadzane na
podczerwień), w tym po jednej na wyrzutni zamontowanej na końcu
skrzydła. Niektóre wersje mogą być także w rakiety AIM-7 Sparrow (powietrze-powietrze, daleki zasięg, naprowadzana radarowo). Najnowsze
wersje mogą przenosić AIM-120 AMRAAM oraz inne rakiety typu
powietrze-powietrze. Szeroka gama dostępnego uzbrojenia zawiera takżę
rakiety powietrze ziemia, bomby, systemy zakłócania elektronicznego
(ECM), dodatkowe urządzenia nawigacyjne, szpiegowskie, celujące itp.
F-16 może zabrać nawet do 11 dodatkowych, zewnętrznych zbiorników z
paliwem – sześć pod skrzydłami, trzy pod kadłubem i dwa na końcach
skrzydeł.
| Działko: |
Działko obrotowe M61 Vulcan
gatling gun 1× 20 mm (0.787 in), 515
naboi |
| Rakiety: |
4 zasobniki rakietowe LAU-61/LAU-68
(każdy z 19/7 rakietami Hydra 70 mm
lub
4 zasobniki LAU-5003 (każdy z 19
rakietami CRV7 70 mm) lub
4 zasobniki LAU-10 (każdy z 4
rakietami Zuni 127 mm)
|
| Pociski
powietrze-powietrze: |
2 pociski AIM-7 Sparrow lub
6 pocisków AIM-9 Sidewinder lub
6 pocisków IRIS-T lub
6 pocisków AIM-120 AMRAAM lub
6 pocisków Python-4
|
| Pociski
powietrze-ziemia: |
6 pocisków AGM-45 Shrike lub
6 pocisków AGM-65 Maverick lub
4 pociski AGM-88 HARM
|
| Pociski
powietrze-woda: |
2 pociski AGM-84 Harpoon lub
4 pociski AGM-119 Penguin
|
| Bomby: |
2× CBU-87 Combined Effects
Munition
2× CBU-89 Gator mine
2× CBU-97 Sensor Fuzed
Weapon
Wind Corrected Munitions
Dispenser capable
4× GBU-10 Paveway II
6× GBU-12 Paveway II
4× JDAM
4× Mark 84
8× Mark 83 GP
12× Mark 82 GP
bomba atomowa B61
|
| Inne: |
wyrzutnia flar SUU-42A/A lub
zasobnik AN/ALQ-131 i AN/ALQ-184 ECM
lub
system LANTIRN, Lockheed Martin Sniper XR
oraz zasobnik celowniczy LITENING
lub
do 3 zbiorników paliwa o
pojemności 300/330/370
galonów
|
|
|
